Üye Girişi
Kullanıcı Adı :
Şifre :
Haber Grubu
Mail adresiniz:
(Haftalık e-bülten aboneliği)

"Her cemâl ve kemâl sahibi kendi cemâl ve kemâlini görmek ve göstermek istemesi sırrınca,.." Allah'ın egoist olduğu vesvesesi geliyor bazen, ne dersiniz?

Yazar: Sorularla Risale, 12-1-2018

Valinin makamında ağırbaşlı ve vakur olması kibir değilken, aynı tavrı evinde misafirine karşı göstermesi kibir ve gurur olur. Yani kibir ve gurur makama ve kişiye göre değişir. Birisinde güzel ve gerçek iken, diğerinde çirkin ve yapmacık durur.

Kibir insanda haramken kibriya Allah’ta caizdir. Bu hususa işaret eden birkaç hadis şu şekildedir:

"Azamet gömleğim, kibriyâ ise kaftanımdır."(1) 

 "Kibriya benim ridâm (belden yukarı giyilen elbise, bir anlamda gömlek), azamet ise benim ızârımdır (belden aşağı giyilen elbise). Bunlardan biri konusunda bana ters düşen kimseye azab ederim."(2) 

Kibrin insanda çirkin ve haram olmasının sebebi kendine ait olmayan kemal sıfatlara haksız yere sahip çıkmasından dolayıdır. Oysa bütün kemal sıfatlar Allah’a aittir. Allah’ın kendine ait bir sıfatını görüp göstermek istemesi gayet doğaldır.

Azamet, Cenab-ı Hakk'ın büyüklüğü ve kibirliliği manasına geliyor, kibriya da hakeza Cenab-ı Allah'ın azameti ve kudreti, her cihetteki büyüklüğünü ifade eden bir kelimedir.

Tabiri yerinde ise, ilmi olan enaniyetli olur, zenginliği olan övünür, gücü kuvveti yerinde olan kendinden emin olur. Buna benzer şekilde Allah’ın kibriyası sonsuz azametinin bir neticesidir. Yani Allah sonsuz azametinden dolayı kibirlidir.

Kibir, insanda olduğu zaman çirkin, Allah’ta olduğu zaman güzeldir. Kibirin insanda çirkin olmasının nedeni, insanda sonsuz azametin olmayışındandır, yani olmayan bir şeyi varmış gibi kabul etmek ve onunla övünmek sahtekârlık oluyor. Cahil birisinin ilmi bir enaniyet takınması nasıl komik ve adi bir durum ise, hiçbir azamet ve gücü olmayan insanın da kibirlenmesi çok acayip bir çirkinlik ve tuhaf bir sahtekârlıktır.

Dipnotlar:

(1) bk. Müslim, Birr: 136; Ebû Dâvud, Libâs: 25; İbn-i Mâce, Zühd: 16; Müsned: 2:248, 376, 414, 427, 442, 4:416; İbn-i Hibban, Sahih, 1:272, 7:473; Alâuddin el-Hindî, Kenzü'l-Ummâl: 3:534.
(2) bk. Müslim, Sahih, el-Bir babı, c. III, s. 2023, H. No 2620; Ebû Dâvud, Libas babı, c. IV, s. 350, H. No 4090; İbn Mâce, Ez-Zühd, c. II, s. 1397 H. No 4174; Ahmed, El-Müsned, c. II, s. 376, 414, 427-442.

Okunma Sayısı : 287


Pdf Olarak Kaydet - Word Olarak Kaydet

Paylaş |

Yorumlar / Yeni Yorum Ekle

Soru ve cevap hakkında yorumlarınızı, cevaba katkılarınızı ve önerilerinizi bize bu alandan gönderebilirsiniz.
Yorum yazabilmeniz için üye olmanız veya eğer üye iseniz üye girişi yapmanız gerekmektedir.

Sonuç

Yorum yok !