Risaleleri okuduğumuzda bazen şunu görmekteyiz; Üstad bir ayeti veya hadisi belirtmeden izah etmiş. Bazen okuduğumuz şeylere bakıyoruz ki, bir hadise veya ayete işaret ediyor. Üstad neden ayet ve hadisleri belirtmeden açıklama yapmış?

Risale-i Nurları üç merhaleye ayırabiliriz:
1. Risalelerin bir kısmında kaynak mevcut. On Dokuzuncu Mektupta geçen hadisler gibi.
2. Bediüzzaman Hazretleri Risale-i Nurların bir kısmını vehbi bir ilimle yazmış. Dolayısıyla burada kalbe nasıl gelmişse öyle yazılmış.
3. Talebelerinin kendisine göndermiş olduğu mektuplar. Bunlarda da çoğunlukla kaynak verilmemektedir.
İleri de bazı ehli ilmin çalışmasına imkan sağlamak, istidatları geliştirmek için kaynak verilmemiş olabilir.
Ayrıca Abdülkadir Badıllı ağabeyin hazırlamış olduğu Risale-i Nur'un Kudsi Kaynakları adlı eser, Küliyatın tüm ayet, hadis vb. mehazlerini içine almış bulunmaktadır.
Üstad'ın tüm ilmini vehbi ilim sınıfına dahil etmek yanlış olur diye düşünüyoruz. Kendisi muazzam bir ilim kabiliyetine sahiptir. Kıvrak bir zeka ve kuvvetli bir hafıza. Bu tür kabiliyetlere ek olarak daimi bir çalışma.
Kur'an Hz. Zülkarneynle ilgili olarak Kehf suresinde şöyle der:
84- "Gerçekten biz onu (Zülkarneyn'i) yeryüzünde iktidar sahibi yaptık ve ona ulaşmak istediği her şeyi elde etmesinin bir sebebini verdik.
85- O da bu sebeplere tabi oldu."
Benzeri kabiliyetler verilen biri sebeplerine yapışmasa elbette başarıya ulaşamaz.
İşte Üstada da muazzam bir kapasite verilmiş O da bu kapasiteyi değerlendirmiştir.
Göz penceresinden âlemi seyreden ruh, beyin merkezinden de gerçekleri temaşa eder. Dil ne kadar tatma organıysa, beyin de o kadar düşünce organıdır. Aklın vazifesi gerçekleri kavramaktır. Beynin fonksiyonuna "tefekkür" adı verilir.
Tefekkür, aklın çalışması, fikir üretmesidir. Akıl bir makineye benzetilirse, tefekkür bu makinenin çalışması ve üretimde bulunmasıdır.
Aklın başlıca iki çeşit seyri vardır:
1. Fikir.
2. Hads (Sezgi.)
Fikir; aklın, ağır, tedrici ve zamanla kayıtlı olan düşünme seyridir. Hads ise, aklın bir lahzada, bir hamlede matluba ulaşıverecek derecede seri olan ani seyridir. Bunlardan "fikir, görgüleri ve bilgileri bir tertibe koyup bildiğinden bilmediğini anlamak, ahiri evvele bağlamaktır. Hads, bir şeyin birden açılması, dolaysız kavrama, bir anda yakalamadır, şimşek gibi bir sür'at-i intikaldir.
Gecenin karanlığında çakan şimşeğin birden etrafı aydınlatması gibi, hads şimşeği dahi, birden insanın idrak âlemlerini aydınlatıverir.
Fikir, hadse bir altyapı oluşturur. Mesela, ilmî bir keşif için yoğun bir tefekkür içine giren ilim adamları, günün birinde meselelerini iç alemlerinde halledilmiş, çözülmüş bulurlar. Bu, fikre terettüp eden bir hads parıltısıdır.
İki tahta parçası birbirine sürtülünce belli bir noktadan sonra, tahtadan alev çıkar. Keza, bir mercekle kağıda güneşin harareti odaklandığında, bir zaman sonra kağıt yanmaya başlar. Onun gibi, tefekkürde yoğunlaşan insanlar, bazan kendilerini çok farklı bir idrak boyutunda bulabilirler.

Okunma Sayısı : 3116

Yorumlar / Yeni Yorum Ekle

Soru ve cevap hakkında yorumlarınızı, cevaba katkılarınızı ve önerilerinizi bize bu alandan gönderebilirsiniz.
Yorum yazabilmeniz için üye olmanız veya eğer üye iseniz üye girişi yapmanız gerekmektedir.

Gelen Yorumlar