Bir nevi ilim var ki, bir defa bilinse ve bir-iki defa düşünülse kâfi gelir. Diğer bir kısmı, ekmek gibi, su gibi, her vakit insan onu düşünmeye muhtaç olur. Bir defa anladım, yeter diyemez. İşte ulûm-u imaniye bu kısımdandır. Elinizdeki Sözler ekseriyet itibarıyla inşaallah o cümledendir. Hergün ihtiyaç gıdaya hissedildiği gibi, her vakit bu gıdâ-yı ruhânîye ihtiyaç hissedilir. Senin gibi ruhu inkişaf edip kalbi intibaha gelen zatlar okumaktan usanmaz. Bu Kur'ânî risaleler, sair risaleler gibi tefekküh nev'inden değil ki, usanç versin. Belki tagaddîdir. Yukarıdaki ifadelerde Nurların mahiyeti ifade ediliyor kanaatindeyim. Naçizane ben kendi yaşadığımı söyleyebilirim.Küliyatı dört beş defa bitirene kadar eser eser okudum.Fakat daha insan hakikatlara vakıf olmaya başlayınca bazı yerleri kendine daha çok hitap eder görüyor. Genelde oraları okuyor.Mesela Kastamonu lahikasını diğer lahikalardan çok daha fazla okumuşumdur.Çünkü orada bir anlamda kendimi buluyorum.Ayrıca belli müddet sonra hangi meselenin nerede geçtiğini bildiği için insan daha çok ihtiyaç duyduğu yerleri ihtiyaç duyduğu zaman okuyor.Yani Şener abi, Hocaefendi vb gibi abilerimizin ifade etiği rakamlar mutlak olmasa gerek.Herkese göre değişebilir.Fakat hakikatları anlama azmiyle ihlasla istifade etme niyeti içinde olursak zaman içinde bazı vicdani kanaatler içimizde oluşur ve su mecrasında akmaya başlar inşallah. Mesele biraz uzadı ama müsaadenizle ifade etmek istediğim başka bir şey daha var.Risale-i Nurun beni en meftun yönü umuma şamil olması, herkesin fıtratına muvafık cereyan verebilmesi.Biz Allahın kulu olduğumuza göre fıtratımızı, karakterimizi, istidatlarımızı ancak Allah mutlak olarak bilir.Öyleyse öyle bir eser lazım ki Allahtan gelsin ve herkese hitap etsin.Zira biz birbirimizi layıkıyla bilemez doğru telkinlerde bulunamayabiliriz.Hatta faydalı olmak isterken zararlı olmak da mümkün.Risale-i Nur Said Nursinin mahsulatı fikriyesi değil, ilham eseri ve bu sistemde herkes talebe.Üstad bile ders arkadışımız olduğunu söylüyor.Şahıslara değil hakikate bağlanıyoruz.Bundan ötürü mezkur abilerin ifadeleri çok önemli olsa da bağlayıcı değil tavsiye edici nitelikte olsa gerek.

abilerin ifadeleri külliyatı sırasıyla hepsini 5 defa veya 10 defa okuyup daha sonra sıra takip etmeden ihtiyaca binaen haerhangi birini takip etmemiz hususunda olsa gerek

Diyebilirmiyizki,ben bugün 24 saat boyunca havayı hiç aralıksız teneffüs ettim.yarın nefes almasam olur.Diyemediğimize göre...risalelere de her an muhtacız.

külliyatı 20-25 defa okudum..hatta 40 kere okuduğum kitaplar da var...bazı abilerimiz gibi, risalelerde belli konular üzerinde araştırma ve mütehassıs olma yerine-kitaba başlayınca bitirme hastalığımdan olsa gerek(bu da enaniyetle alakalı olsa gerek:))1989 yılından beri düzenli okumaya çalışıyorum..rakam ilk başta fazla gibi gorunse de aslında ayda 1,5 kitap bitirerek olabiliyor..onun için de günlük 20 sayfa ortalama okumak yeterli..yani başka kitaplar okumak için de oldukça vaktiniz oluyor..zaten risaleleri okudukça mulhemundan olan bir müellifin şiir gibi,fakat şiirle alakası olmayan cümleleri içinde adeta kendinizden geçiyorsunuz..aşinalığınız arttıkça,cümleleri okurken;birazdan okuyacağınız kelimeler de siz daha okumadan sağınızdan solunuzdan gelmeye başlıyorlar ve siz o an risaleyi sanki kelime kelime değil de risale risale okumaya başlıyor gibi oluyorsunuz...yani parça parça değil bir bütün gibi okumuş oluyorsunuz.bu zevki anlatmak mümkün değil..hatta bazen risaleleri acaba nefsim mi okumamı istiyor ve bu zararlı birşey mi diye şeytan sağdan gelmiyor değil..diğer kitapları da okumalarını arkadaşlara mutlaka tavsiye ederim.çünkü onları okudukça üstadın bütün bu meselelere nasıl son noktayı koyduğunu ve müşkil meseleleri hallettiğini bihakkın müşahede edebilirler..mesela;ibn-i arabi yi okumak,üstadı okuyan bir insan için anlaşılır ve çok zevkli olsa da ;risale eğitimi almayan biri için çok tehlikeli olabiliyor...mehdi mesih le alakalı binlerce görüş var..risale okuduğunuzda,bu görüşlerin niye bu kadar çeşitli olduğunu ve bakış açısının nasıl olması gerektiğini size mükemmel anlatıyor..kısacası;risaleleri belli bir süre okuyan gerçekten bu zamanın bir alimi gibi olabilir.çünkü risaleler size müthiş bir bakış açısı veriyor.siz de hangi mevzuya baksanız anlaşılması gerektiği gibi idrak edebiliyorsunuz,hatta anlayamayanların niye anlamadığına da müdrik olduğunuzdan her ilmi meseleyi çok geniş bir perspektiften değerlendirebiliyorsunuz...onun için düzenli risale okumayı bırakmadan diğer kitapları da okumak çok faydalı olabilir..zaman geçtikçe risalelerin ne kadar inanılmaz kitaplar olduğunu daha iyi anlıyorum..bir sürü kitap okuyarak"marifet"evinin içindeki herşeyi gözlemlediğinizi düşünün.mesela;bir kitap sizi yerden havalandırıp,evin camından içeri baktırıyor ve siz evdeki güzellikleri görünce kendinizden geçiyorsunuz,diğeri çatı katına çıkarıyor,diğeri bahçesinde gezdiriyor...risaleler ise kesinlikle kapıyı açıp,sizi evin içine alıyor ve siz artık evin içinden dışarıyı görebildiğiniz için,ilminiz bir çocuk gibi az bile olsa,dışarıdaki alimlerin çözemediğini görüyorsunuz...

Kaç defa okunmalıdır diye bir soru yanlıştır. Böyle bir sayı yoktur. Ancak gazete gibi okumak yasaklanmıştır. Anlamak için okunmalıdır. Anlamak ta amel etmek içindir. Başkalara anlatmak için okumak ise yasaktır.

benim bildiğm ve dıuyduğum kişiler var ki:Külliyatı 150 kere bitirmiş,ama hala tam bir şevkle okuyor.demek ki ömrümüzün sonuna kadar bu hakikatlara muhtacız.ALLAH istifademizi kat kat artırsın.

''Diyebilirmiyizki,ben bugün 24 saat boyunca havayı hiç aralıksız teneffüs ettim.yarın nefes almasam olur.Diyemediğimize göre...risalelere de her an muhtacız. '' Çok güzel bi ifade. Zaten insan risale-i nuru okumayı bırakınca ondan uzaklaşıyor. Onun için herzaman okunması lazım. ALLAH bizleri iman Kur'an yolundan risale-i nur hizmetinden ayırmasın.