Üye Girişi
Kullanıcı Adı :
Şifre :
Haber Grubu
Mail adresiniz:
(Haftalık e-bülten aboneliği)

"Nebatatın ve eşcarın gösterdiği şekil ve suret lisanıyla, gayet fasih bir surette, analarının ve asıllarının a’mâlini zikrettiği gibi, dal, budak, yaprak, çiçek ve meyveleriyle, sahife-i a’mâlini neşreder." cümlesini izah eder misiniz?

Yazar: Alaaddin BAŞAR (Prof. Dr.), 03-11-2009

Burada amellerin biraz daha açılımı veriliyor. Bir ağacın meyvesi onun bir nevi amel defteri hükmündedir. O çekirdeği ektiğimizde, onun bir ömür boyu neler yaptığı bütün ayrıntılarıyla ortaya çıkar.

O çekirdek toprak altında parçalanır, büyümeye başlar.  Sonra, yeryüzüne çıkar. Gelişip  fidan olur, ağaç olur; dal budak salar, yaprak verir, çiçek açar, meyveler verir. İşte bütün bunlar, o çekirdeğin anasının bir önceki yılda işlediği amelleridir.

İnsan da ana rahmine bir tohum gibi düşer. Allah’ın bir ihsanı olarak rahim duvarına yapışır ve toprağa girmiş bir çekirdek gibi gelişmeye, büyümeye başlar. Dokuz aylık süresini tamamladığında yeryüzüne çıkar. Bebek olar, çocuk olur.

Sonra, fidan dönemine benzeyen gençliğe ulaşır. Bir ağacın bütün dal, budak, yapraklarıyla anasının ve aslının amellerini sergilemesi gibi, o da bütün organlarının şekilleriyle, büyüklükleriyle, yerleriyle, özellikleriyle anasının ve atasının bir benzeri olarak boy gösterir. Onların amellerini bu yönüyle, bir bakıma teşhir eder.

Bu örnek, insanın bedeni için verilmiştir. Onun ruh dünyası apayrı bir âlemdir. İnsanı asıl sorumlu tutacak, onun yükseliş ve çöküşüne sebep olacak ameller, bu ruh dünyasına ait olanlarıdır. Bunlar ise onun  nutfesinde, tohumunda yazılı değildir.

Cüz’i iradesini hayır yahut şer işlerde kullanmasına göre onun ruh dünyası şekillenir. Nurlarda geçen ifadeyle ya “cennete layık bir kıymet alır,” yahut “cehenneme ehil olacak bir vaziyete girer.”

İnsan, toprak altına benzeyen bu dünya hayatında, kendi istidat çekirdeğini hayırları sümbül verecek sahalarda kullanırsa, ölümünden sonra ve yeniden dirildiğinde bu amellerinin tümü ona cennet yemişleri suretinde iade edilir. Bir ağacın, bir çiçeğin amellerini neticesiz bırakmayan, boşa çıkarmayan, onları bir başka baharda teşhir eden Cenâb-ı Hak, kâinatın meyvesi ve arzın halifesi olan insanın amellerini de mahşer meydanında aynen teşhir edecek, muhasebeye çekecek ve bu işlerinin karşılığını ona eksiksiz verecektir.

Ayet-i Kerimede haber verildiği gibi, kimseye “kıl kadar” zulüm edilmeyecektir.

Üstat Hazretleri bu konuda şu değerlendirmeyi yapar:

“Eğer o istidat çekirdeğini İslâmiyet suyu ile imanın ziyâsiyle, ubudiyet toprağı altında terbiye ederek evâmir-i Kur’aniyeyi imtisâl edip cihâzât-ı mâneviyesini hakikî gayelerine tevcih etse (…) bu şecere-i kâinatın mübarek ve münevver bir meyvesi olacaktır.”(1) 

Cennet ehli olmanın yolu budur, toprağı budur, suyu, ziyası budur. Bunun aksi, insanı azap diyarına götürür. Yani, ubudiyet yerine isyan, iman yerine küfür, İslamiyet yerine batıl yollara sapmak insanın istidadını ifsat eder. Cenneti meyve vereme kabiliyetinde olan o insan, kendisi için tam ters bir neticeyi hazırlamış olur.

(1) bk. Sözler, Yirmi Üçüncü Söz.

Okunma Sayısı : 2427


Pdf Olarak Kaydet - Word Olarak Kaydet

Paylaş |

Yorumlar / Yeni Yorum Ekle

Soru ve cevap hakkında yorumlarınızı, cevaba katkılarınızı ve önerilerinizi bize bu alandan gönderebilirsiniz.
Yorum yazabilmeniz için üye olmanız veya eğer üye iseniz üye girişi yapmanız gerekmektedir.

Sonuç

Yorum yok !